Često se i danas u Kikindi pominju „švapske kuće“. Značajne su za Kikindu zato što su predstavljale veliki napredak u odnosu na dotadašnje uslove stanovanja a građene su u vreme austrijske carice Marije Terezije. To su planski i jednoobrazno građene kuće sa, obično, dve sobe koje su mogle biti patosane (do tada je pod u sobama bio zemljani) i nuz prostorijama, poprečno, dužom stranom na brazdi i zabatom prema ulici (staje su odeljene od kuće, građene u dvorištu). Bile su pokrivene crepom radi zaštite od požara. One nemaju ognjište (kako su kuće do tada građene) već imaju zidane štednjake. Sobe su grejane zidanim pećima koje su se ložile iz hodnika.

 

       

Kuće imaju obavezan hodnik iz koga se ulazilo u sve prostorije u kući. U hodnik  vode vrata sa ulice uvučena u zid, sa dve do tri stepenice (to je njihovo karakteristično obeležje). Kuće su prepoznatljive i po arhitektonskoj obradi ulične fasade, naročito zabata. Zabat je barokno dekorisan originalnim motivom – obično božje oko, sunce ili mesec, najčešće motivi sunca sa ispruženim zracima, drvo života i inicijali ili puno ime i prezime prvog vlasnika i godina izgradnje. Arhitektonska rešenja fasade oko prozora i vrata  obogaćena su dekorativnim elementima listova, cveća, venčića, girlandi, spirala. Ovaj tip kuće poznat je kao tradicionalna uzdužna kuća (langhaus). Ostaje karakterističan do polovine 19. veka.


Švapska kuća u ulici Pere Segedinca br. 25, kao karakteristična švapska kuća - primer panonsko vojvođanske kuće, iz 1878 god. proglašena je za spomenik kulture Odlukom Skupštine RS 1997. god. (S. glasnik RS br. 37/97).


ŠVAPSKA KUĆA

Karakteristična „švapska kuća“

u Ul. Pere Segedinca br. 25

Ukrašen zabat na ovoj kući

O knjigama O autoru O izdavaču Znate li ? Galerija Male grafike Kontakt Mapa sajta